Vandaag zag ik ‘Agatha’s Almanac’, een hele leuke documentaire over de 90-jarige Canadese Agatha Bock, die nog dagelijks in haar enorme tuin werkt. Haar nicht Amalie Atkins volgde haar zes jaar gedurende de verschillende seizoenen en legde al dat zaaien, verzorgen en oogsten prachtig vast met een 16mm-camera.
De duurzame en nuchtere manier van werken deed me erg denken aan verschillende familieleden, zoals mijn opa en oma. Ook Agatha gooit niets weg: ieder voorwerp kan op de een of andere manier wel weer worden hergebruikt. In haar familie wordt ze de koningin van de ducttape genoemd, ze weet alles wat stuk is te repareren of weer waterdicht te krijgen. Intussen deelt ze de ene tuintip na de andere. Ook vertelt ze smakelijk hoe ze wel een aantal aanbidders gehad heeft, maar waarom het toch nooit tot een huwelijk gekomen is.
Voor wie even behoefte heeft aan een feelgoodverhaal en daarnaast ook nog wat inspiratie wil opdoen op het gebied van duurzaamheid, is deze film echt een aanrader.